زه د عشق د راز په ژبه درملتون ته لاره مومم

په نخرو، نخرو د مینې میلمستون ته لاره مومم

ملا سیرلی مې بیرته راکه

ګل آغا احمدي وردګ

په اوږه مې یې ورو لاس را کیښود او را ته ویې ویل: بیشکه خدای خو دې تا د موږ له منځه نه کموي یاره هوښیارانو رښتیا ویلي دي چې: سل سړي دې و مره خو د سر سړی دې مه مره. تر اوسه خو مې که منلې یا نه خو اوس درته تسلیم یم. زه نه پوهیږم چې څه جادو دې پرې کړی وو که څنګه؟ خو په قلم دې برکت شه آفرین خدای دې ما د داسې ګوتو نه قربان کړي.

مخ مې چې ور واړاوه نو مبارک صیب وو ورته ومې ویل: ښه صیب دا تاسو یاستی، ګوره خبره څه ده زه خو پوه نه شوم ولې مې دومره سر راستروې؟ زه خو دتاسو غوندې مبارکو خلکو د پښو خاورې یم، زه په دومره صفتونو نه ارزم لکه تاسو یې چې کوی.

دتوکرک له هسکوڅوكو

څلوريځه

دامنوچې موږه شاعران لږلېوني غوندې يو

لېوني رغوو،په اورسوځوسپېلني غوندې يو

لاس پرې تاوكړوله ښكلونجونومچكې په زورواخلو

داهرڅه منو ! موږه مينه كې لږسرزوري غوندې يو

جلال آشنا /ميدان ښار 

 ځلوريځه

پام چې دمينې نوم په خوله وانخلې دپښتنوسيمه ده

دلته مينه نشته زړګيه دې لېونوسيمه ده

دلته دوه مين وژني اومنصوري څېرې په دارځړوي

دلته چړې په وينوسرې دي دغرغښت دلمسوسيمه ده

 جلال آشنا /ميدان ښار

وردګو ته ډالۍ

 محمدحامد حليمی

دوردګو له كوهسار شم صدقه
ګل یې پريږده له هر خار شم صدقه
له هر ګل يې دمڼو لوګى لوګى شم
سړې اوبه يې دسالار شم صدقه

چې مې مينه دوطن باندى ماتيږى
سمه غرونه يې دښار شم صدقه
له هر لورى دګلونو نندارى دى
غوټى بوتى ګل اشجار شم صدقه
ميړنى غيرتى خلك پكې اوسى
هر يو ول يې ددستار شم صدقه
دميړانى نوم يې جګ تر اسمانو دى
لدغه خوى او كردار شم صدقه
سره ګلونه پر مزار چې يې غوړيږى
دهر شهيد يې له مزار شم صدقه
دزړه غوټى پكې خلاصيږى له راحته
له دغسى يو ديار شم صدقه
كه سړه واوره يې دژمى ښايسته ده
دسرو ګلويې بهار شم صدقه
چې مې يار په هغه كلى كې اوسيږى
له هغه كلى بازار شم صدقه
چې يې كلى سيدآباد كې حسن بيك دى
دحليمى حامد ګفتار شم صدقه

^{(عبدالولي،ليسه عالي آبشيروم ،}

^{۱۳۸۵/۴/۲۵، مركزفرهنګي آيينه بهسود(۲)}

^{بين فضاي صلح وآزادي بهار آورده اســـــت}

^{آيينه بهسود دوعزووقارآورده اســــــــــــــــت}

^{هرنفس ګلهاي عرفاني شګوفامــــــــــــيشود}

^{شيرزي محبوب مااين ګل ببار آورده اســــــت}

^{آيينه بهسود دوتبريك باشدبـــــــــــــــــــــهر ما}

^{ارمفان نوبراي اين ديار آورده اســـــــــــــــــــــــت}

^{اى وطن داران بياييدرسم شادبها كشــــــــــم}

^{چون درخت علم ودانش برګ وبارآورده اســت}

^{يك دل ويك جان نشينيم دركـــــــــــــــــنارآيينه}

^{مركزفرهنګي ماابتكار آورده اســـــــــــــــــــــت}

^{اندرامواج تحيرآيينه خـــــــــــــــــــــــــوش نـــــما}

^{كشتي بشكستۀ ماراقرارآورده اســـــــــــــــــت}

^{مرحبابرهمت والاي آقــــــــــــــــــــــــــاي ((رســــا))}

^{چون توراشوق رسيدن دركنار آورده اســـــــت}