زه د عشق د راز په ژبه درملتون ته لاره مومم

په نخرو، نخرو د مینې میلمستون ته لاره مومم

د هیواد وتلی خدمتګار،پیاوړی لیکوال، شاعر او هیواپال شخصیت

ارواښاد محمد ارسلان سليمي

گل اغااحمدي وردګ

د ارواښاد استاد نوم محمد ارسلان او تخلص يې سليمي او دپلار نوم يې اسدخان دى د ۱۲۹۷ هجري لمريزكال چې د۱۹۱۸ ميلادي نيټې سره سمون خوري د ورودګو ولايت دجغتو د ولسوالۍ د ګلدرې (كنده كول ) دسيمې  دليګي باباخيلو د كلي په يوه درنده او دينداره كورنۍ  كې زيږيدلى دى چې دګوربت دلوړو او تاريخي غرونو لويديځې خواته موقعيت لري او په خټه مايار وردګ دى.

ملا سیرلی مې بیرته راکه

ګل آغا احمدي وردګ

په اوږه مې یې ورو لاس را کیښود او را ته ویې ویل: بیشکه خدای خو دې تا د موږ له منځه نه کموي یاره هوښیارانو رښتیا ویلي دي چې: سل سړي دې و مره خو د سر سړی دې مه مره. تر اوسه خو مې که منلې یا نه خو اوس درته تسلیم یم. زه نه پوهیږم چې څه جادو دې پرې کړی وو که څنګه؟ خو په قلم دې برکت شه آفرین خدای دې ما د داسې ګوتو نه قربان کړي.

مخ مې چې ور واړاوه نو مبارک صیب وو ورته ومې ویل: ښه صیب دا تاسو یاستی، ګوره خبره څه ده زه خو پوه نه شوم ولې مې دومره سر راستروې؟ زه خو دتاسو غوندې مبارکو خلکو د پښو خاورې یم، زه په دومره صفتونو نه ارزم لکه تاسو یې چې کوی.

مرګیه

ګل آغا احمدي وردګ

مرګیه! که زما بڼ د ژوند په شیرینو ښکلاوو مالامال او د خوځیدو بهیر یې په طبیعي توګه پر روان وي نو تا ته څه تاوان رسیږي؟ که دلته ښکلاوې له خپلو ښایستونو  سره څنګ په څنګ لوبیږي، که دلته د بلبل  او بوار په ځالګیو باندې د موسکا وږمې میلمنې وي، که دلته د سهار په سپینه غیږه کې هر یو ګلاب د نوي ګهیځ سره په خپلو ګلابي جامو کې د لیدونکو زوړنه خوشحاله کوي نو تو خدای د داسې یوې منظرې نابودي دې لوریږي؟